Socialisatie

Ontdekkingsparcours

Het socialiseren van een pup is erg belangrijk,

het houdt in dat je de pup met van alles kennis laat maken waar hij in zijn leven mee in aanraking zou kunnen komen.

Het risico bestaat echter dat de socialisatie periode niet voldoende benut wordt, vb. door veeleisende professionele verplichtingen of gezinsperikelen. Gelukkig weten we tegenwoordig dat een hond die een minder goede socialisatieperiode als pup gehad heeft, als volwassen viervoeter nog veel kan leren mits dit op de juiste manier begeleid wordt.

Socialiseren, dat is nogal wat, mensen in allerlei vormen en maten, andere dieren, winkels, drukke mensenmenigte, auto’s, fietsers/joggers, treinen, vakanties enz.

Nu is daar een optimale periode in het leven van een hond voor.
Die periode begint al bij de fokker, daar kunnen we dus geen invloed op uitoefenen.
Als je bij een verantwoorde fokker een pup hebt aangeschaft moet je zelf verder met het socialiseren van de pup, dat kan namelijk tot 12 weken.
De pup is dan nog niet zo snel bang voor nieuwe dingen en heeft dan een eerste ontspannen kennismaking gehad. Daarna komt de pup namelijk in de angstfase en is dan sneller onder de indruk van nieuwe dingen.
Als de angstfase voorbij is kan je verder gaan met socialiseren omdat de hond dan nog steeds indrukken opdoet alleen weet hij dan wat angst is. Dus is hij sneller onder de indruk.

Een hond leert een groot deel van zijn leven, het is dus ook mogelijk om persoonlijke training in te zetten als een hond (bv. uit een asiel) minder goed met de omgeving om kan gaan.

Hoe ga je socialiseren?

Socialiseren wil zeggen dat je de pup/hond op een ontspannen manier laat kennis maken met iets in de samenleving.

We hebben het hier immers over socialiseren en niet over confronteren!

Dat doe je eigenlijk door de pup op afstand met nieuwe situaties kennis te laten maken. Laat de pup onderzoeken en ervaren dat er geen bedreiging in een situatie is. Toch moet je daar wel je verstand bij gebruiken, wat wil je dat de hond uiteindelijk met die situatie doet.

Verder is het belangrijk om alle zintuigen van de hond te prikkelen, daardoor stimuleer je de ontwikkeling van die zintuigen.

De zintuigen zijn: ogen = zien, oren = horen, neus = ruiken, poten en tastharen = voelen, en met de mond = proeven en ook voelen.

Het is zeker niet de bedoeling dat de hond schrikt. Het kan je altijd gebeuren dat er in de omgeving iets gebeurt waar de pup van schrikt, dat is jammer, maar probeer later dan in eenzelfde situatie een prettige ervaring te bewerkstelligen.

Als een pup/hond stress ervaart, kan hij niet leren of spelen.
Durft je hond niet te spelen (of voedsel aan te nemen), dan is dat een aanwijzing dat de situatie te indrukwekkend voor je hond is. Maak de afstand dan groter, bied meer steun of maak de oefening makkelijker.

Heb je interesse? Lees even de “Algemene voorwaarden” door.

Voor meer info stuur gerust een mailtje.